من هنوز هستم...............
سلام.
من نمیخواستم دیگه اینجا بنویسم.ولی مجبور شدم.
من سال ۸۲ این وبلاگ رو راه اندازی کردم. از اون موقع تا حالا خیلی پاش وایسادم.به بدبختی سرپا نگه داشتمش.خیلی تغییرات توش دادم و اخرین تغییراتش هم همینه که الان میبینید.
همیشه خودم واسش قالب درست میکردم.همه ی کاراش رو خودم انجام میدادم.نمیدونید که چقدر اذیت شدم.خیلی وقتا شده بود که از پرشین بلاگ حالم بهم میخورد.ولی نمیتونستم ترکش کنم.
آخه ۳ سال بود که همیشه با هم بودیم.
یه روز آخر تصمیمم رو گرفتم.و از پرشن بلاگ رفتم.
رفتم بلاگفا.آخه اون سرعتش بالاتره.
ولی فکر نکنید که به این راحتی رفتم.برام خیلی سخت بود. من این بلاگ رو عاشقانه دوست داشتم و دارم.من اینجارو مثل یه بچه بزرگ کردم.
اینجا کلی دوست پیدا کردم. که یکیشون بهزاد بود.
از اون اول که دوستام اومدن و خیلیاشون واسه همیشه رفتن و خیلی هاشون هنوز هستند.حتی توی بلاگفا. با چندتاشون ارتباط چتی دارم.چون دیگه بلاگ نمینویسند.
با تمام این احوال به خاطر اینکه سرعت پرشین بلاگ خیلی پایین بود از اینجا رفتم.رفتم به آوارآفتاب.
ولی هنوز هستم.هنوز تو جمع دوستام هستم.من شما هارو ترک نکردم.بهزاد جون من تورو ترک نکردم.من خونمو عوض کردم.رفتم به خونه ی جدید. ولی اونجا هم مثل همینجاست.مگه ندیدیش؟
قالبش همین قالبه.دوستام هنوز هستند.هنوز مطلب جدید میذارم.من هنوز هستم.
هنوز اگه میخواین من و ببینید و با من باشید بیاید اونجا. بیاید تو آوار آفتاب . من اونجا هستم .هر روز با یه چیزه تازه.
ولی یادتون باشه.من هنوز هستم.و منتظر قدمهای سبز شما.
سبز باشید و در پناه خالق سبزی ها
